Gesprek – „Het is een aspect van kwaliteit als je geen plastic verpakking meer aangeboden krijgt”


Babs Schaik en Ron Grillet van het Wapen van Rijsenburg ontvangen het certificaat en schildje van de PlasticVrij Challenge van Jeroen Beumer van GoedVolk
foto Gerard van Wijk

door Gerard van Wijk

Ron Grillet noemt zich de ondernemende bedrijfsleider en gastheer van restaurant het Wapen van Rijsenburg in Driebergen. „Toen ik begon lagen er nog hoogpolige kleedjes op de tafel. Dat zou nu niet meer kunnen. We vragen ons voortdurend af wat gaat goed en wat kan beter”. Het Wapen van Rijsenburg is een familiebedrijf dat al ruim 70 jaar in Driebergen is gevestigd aan de Hoofdstraat. „Ik vind dat wij als familiebedrijf en een van de grootste horecaondernemingen van het dorp een voorbeeld moeten stellen door onze sociale betrokkenheid op onze omgeving en op het milieu in praktijk te brengen. De eigenaar wil een goed en gezond bedrijf neerzetten. Dat geldt voor de hele organisatie van hoog naar laag. Wij vinden het belangrijk dat onze medewerkers en onze gasten en ook de leveranciers het fijn vinden om hier te komen. We gaan met onze tijd mee. Stilstand is achteruitgang. Daar hoort volgens Grillet ook de Plechtige Belofte bij.

PlasticVrij Challenge

Het Wapen van Rijsenburg vormt met acht andere organisaties en bedrijven de koplopers in Utrechtse Heuvelrug die op uitnodiging van GoedVolk publiekelijk de uitdaging aangaan om te zoeken naar mogelijkheden om minder plastic te gebruiken in de dagelijkse bedrijfsvoering. Hun beloftes staan op een filmpje en zijn te zien op de website www.plasticvrijchallenge.nl Iedere deelnemer daagt een collega-organisatie uit om ook handschoen, die de PlasticVrij Challenge is, op te pakken. „De belofte is uit noodzaak geboren”, zegt Grillet. Koningsdag vorig jaar was het moment waarop hij zich realiseerde dat het anders moest. Na het evenement lag het plein tussen de kerk en het restaurant vol met plastic. „Daar word je verdrietig van”, zegt hij. “Ik hou helemaal niet van rommel, dus stelde ik me de vraag, hoe ga ik dit voorkomen. Al dat plastic is van slechte kwaliteit, ik moet mensen inzetten om de boel op te ruimen, het kost geld.  Dat strookt niet met de visie van ons bedrijf,  kracht en succes uistralen. Kwaliteit krijg je niet echt in een plastic bekertje.” Hij ging op zoek naar een alternatief dat kwaliteit uitstraalt en vond een glas van polycarbonaat. Weliswaar plastic, maar recyclebaar. Zie je dit als een tussenoplossing? „Ik kan hier tien jaar mee vooruit en dat is de tijdhorizon van mijn bedrijfsvoering. We vragen statiegeld voor het gebruik van het glas. Mijn zorg om statiegeld te vragen bleek volkomen ongegrond. Alle gasten vonden het heel normaal.” De kracht ligt volgens Grillet in het feit dat men uit een goed glas wil drinken. Op deze manier haal je in een keer op een festival het goedkoopte imago weg van plastic en iedereen krijgt het statiegeld weer terug. Die extra handeling weegt ruimschoots op tegen het opruimen van de rommel na afloop. Plus veel minder afval. Ik wil graag in de gemeente dit glaswerk verhuren en wellicht op termijn zelfs uitbreiden met frisdrank- en bierglazen.”

Minder plastic

Grillet vindt afval een groot probleem. Op het terrein van het Wapen van Rijsenburg zijn vier grote containers ingegraven voor papier, glas en twee voor restafval. Hij noemt het de wet van de harde schijf. „Je harde schijf is nooit groot genoeg. Ik kan er nog wel een bij laten graven. Plastic kan ik niet apart scheiden, omdat ik het niet apart kan aanleveren aan de afvalinzamelaars.” Hij vindt dat we plastic slimmer moeten inkopen. Dat ziet hij ook als zijn opgave van de Plechtige Belofte die hij heeft gedaan. „Wat kunnen we veranderen en hoe reëel is het om het te veranderen. Die vraag stellen we ons voortdurend. Levert het gemak op, levert het werk op. Kosten en baten moet wel in balans blijven.” Tijdens de bijeenkomst van 13 juni waar de eerste negen deelnemers aan de plechtige belofte hun schildje en certificaat uitgereikt kregen, heeft Grillet al contact gelegd met landgoed Zonheuvel die de plastic koffiemelkcupjes in de ban heeft gedaan. Om kennis te delen en te onderzoeken of samen inkopen voordelen kan opleveren. „Het restaurant heeft veel tafels. Dan moet je goed in de gaten houden dat er niet te veel melk in kannetjes achterblijft, of dat de kannetjes vuil zijn. Het is belangrijk om de veelal jonge medewerkers goed op te leiden in gastvrijheid. Ze kiezen voor de horeca dus ze zijn al voor de helft op weg, maar gastvrijheid moet in het DNA gaan zitten.” Het moet wel werkbaar blijven, wil hij maar zeggen.

Zijn Plechtige Belofte betekent geen plastic bekertjes, rietjes gebruiken ze al niet meer, niet langer melkcupjes. „We gebruiken voor de cateringactiviteiten geen plastic meegeefzakken meer maar papieren zakken. We zullen geen plastic ijsemmers meer gebruiken, maar emmers van een ander materiaal.” Als ze dat gefaseerd doen, beklijft het beter in de organisatie, is zijn verwachting.

Ondernemersverenigingen

Zijn er al vormen van samenwerking bijvoorbeeld in Driebergen om na te denken over het verminderen van plastic of alternatieven? „Het staat nog in de kinderschoenen,” zegt Grillet. Grillet is bestuurslid geweest van Biz3B, de ondernemersvereniging van Driebergen, en nu organisator van de verkiezing ondernemer van het jaar, met ook aspecten als fair trade en  duurzaam. „Dat leeft nog niet echt,” zegt hij,  „mijn gevoel is dat ondernemers heel erg naar binnen gericht zijn in plaats van naar buiten gericht. Dus meer gericht op ‘hoe krijg ik de maand dicht’, zoals hij dat noemt, dan ‘wat ga ik doen aan bijvoorbeeld het plasticgebruik’.”

Ron Grillet daagt restaurant Groenland uit om deel te nemen aan de PlasticVrij Challenge.